سمارغ

ما دوتا

تو به هر جا که بیری مو واز مییام به وردت

میگی مو مترسم از شدت موشت و لقدت

هر جا که بیری مییام ، موش ندون به کار مو

مو دیگه عدد درم به کل اخلاقای بدت

سر چیشمه میشینم ،قویوم مرم تا تو بییی

چند روزه درم مرم تو نخ رفت و آمدت

مدنم خبر دیری ابرامما موره زده

او روزم دیدم آقات بخاطر مو مزدت

او خودش زشته ،تو مقبولی حسودیش مکنه

خوب بگو ذیلیل بیری توره موکوشه حسدت

اگرم بیمیری یک نفر مگه پیدا مره

که بیه بشاشه از روی صفا به مرقدت ؟

تو خودت خوبی تموم اهل ای قلعه بدن

برکه تو خندیه همیشه پیش در آمدت

وخته چل چل میکینی دلم به سامون مرسه

مو برم به قربون لهجه ناز مشهدت

عدد:همان عادت است

مقبول :خوشگل ُقشنگ

|+| نوشته شده توسط قاسم رفيعا در شنبه سوم شهریور 1386 و ساعت 20:4 |