سیزده بدر

دره بارون مبره جر وجر وجر سیزده بدر

مزنه داد که خبر خبر خبر سیزده بدر

عید ایمسال که مییه واز میبینی اول صبح

امده پینجه زده به پوشت در سیزده بدر

سبزنا به دستشایه مدون خوردو بزرگ

میریزن مون کوچه از صبح سحر سیزده بدر

به درختا باد مبندن میشینن کنار جوب

باد مییه جون میگیره کوه و کمر سیزده بدر

سبزنا تیج مزنه اخکوکا گل در میارن

ادم از لاک خودش در مییه در سیزده بدر

پییه غر غر مکنه سماروغا درش مرن

از نم شبنم و بارون مره تر سیزده بدر

چوقوکا جیک جیکشا باغره افتو مکنه

پرهب خورشید و ابر ویک نظر سیزده بدر

عطر گل پور مره قلب ادما گر میگیره

مکنه باغ گیلاس تاجه به سر سیزده بدر

تپه و کوه وکمر غرق گل و غنچه مره

سبزنا پیرهن نو کرده به بر سیزده بدر

هی علف گره مدن بختشایم وا نمره

توی داغستون و روی کله خر سیزده بدر

پیچکا تو موخورن دور درختای چنار

میگی شال سیدی بسته کمر سیزده بدر

این دو شعر در دو فضا سروده شده به هر حال گاهی به نگاهی ....همین است دیگر

فراق

گمان مکن که بی تو به خواب رفته باشم

مگر که خسته ،مجنون ، خراب رفته باشم

همیشه مست مستم ،به اسم روشن تو

بدون اینکه سمت شراب رفته باشم

به اشک چشم شستم هزار دفعه خود را

و کوچکم چنان که به آب رفته باشم !

خزان شده است عمرم در این فراق ،تاکی ؟

تو در حجاب ومن در حجاب رفته باشم

به نم بیزر

به ننم مگم : برو دختره ره به نم بیزر

او مگه :زرده بکش ، حوصله کن ،یکم بیزر

نمدنن چی مکشم ، شبا که نق نق مکنم

بابام از اوبر مجغه :چیشماته به هم بیزر

تو خودت شفا میدی هر چه دل شیکستیه

میگی مو درغ مگم پاته مون حرم بیزر

دلومه میشکینی وبش میزینی با خنده هات

یا جوابومه بده یا موره مون غم بیزر

دین و ایمونم درم نمتنم از درغ بگم:

آبیجیم کارت دره به حولیما قدم بیزر